قبیله‌ای از آدم‌های کولی با پوششی عجیب و غریب در قالب کاروان از دهکده شیوانا عبور کردند و چند هفته‌ای را در دشت‌های صاف کنار دهکده ساکن شدند. جوانان این قبیله لاقید و گستاخ بودند و لباس‌های خود را به شکلی خاص به تن می‌کردند. لباس‌هایی با رنگ‌های عجیب و غریب می‌پوشیدند و طنابی را چند بار گره می‌زدند و مانند گردن‌بند به گردن می‌آویختند و به شوخی طناب گردن هم را می‌گرفتند و در معابر دهکده راه می‌رفتند.

روزی شیوانا یکی از شاگردانش را دید که به گردن خود چنین طنابی آویزان کرده و با افتخار جلوی بقیه شاگردان راه می‌رود و در عین حال خود را بی‌تفاوت نشان می‌دهد. جلوی جمع این شاگرد را صدا زد و گفت: «این طناب در گردن تو نشانه چیست؟»

شاگرد با خنده گفت: «هیچی! همین‌طوری! مقداری از طناب رخت‌آویز لباس‌ها زیاد آمد و می‌خواستند دور بیاندازند، به این شکل درآوردم تا هدر نرود!»

شیوانا گفت: «و حتما می‌دانی که جوانان بی ادب و لاقید قبیله کولی‌ها هم چنین طنابی به گردن دارند؟!»

شاگرد طناب به گردن دوباره با خنده و با صدای بلند گفت: «چه ربطی دارد! من مثل بقیه لباس ساده مدرسه را پوشیده‌ام و یک طناب را همین شکلی به گردنم انداخته‌ام. چرا اصرار دارید مرا با این طناب به جوانان گستاخ آن قبیله ربط دهید!؟ از شما به عنوان یک استاد خردمند این حرف‌ها بعید است!»

شیوانا با تبسم گفت: «هر گروهی که دور هم جمع می‌شوند، شبیه یک سپاهند. همان‌طوری که هر سپاهی یک شکل پرچم و لباس خاصی برای شناختن خود از بقیه دارد، هر گروه از انسان‌هایی که به خاطر وجوه مشترکی دور هم جمع می‌شوند، برای خود لباس‌ها و نمادها و علائمی ‌مخصوص دارند تا بتوانند به سرعت هم گروهی‌های خود را شناسایی کنند. تو باید تکلیف خودت را مشخص کنی. اگر جزو سپاه مدرسه هستی، چرا لباس سپاه قبیله کولی‌ها را به تن کرده ای!؟ چرا به جای طناب گره‌دار به این شکل خاص که ریسمان بردگی را تداعی می‌کند، یک سینی را از وسط سوراخ نکرده‌ و به گردن خود آویزان نکرده‌ای؟ تو می‌گویی این طناب را نباید به معنای خاصی گرفت اما تو می‌توانی به جای طناب کفش‌هایت را با نخ ببندی و از گردنت آویزان کنی و یا یک حلقه فلفل قرمز را به شکل تاج بالای سرت بگذاری! اگر جزو سپاه مدرسه هستی پس لباسی بپوش که وقتی بیرون راه می‌روی در شاگرد مدرسه بودن تو شک نشود. اگر هم جزو سپاهی دیگر هستی از این مدرسه بیرون برو و به سپاه خودت بپیوند. به تو هم پیشنهاد می‌کنم که با این لباس ساده نزد جوان‌های آن قبیله نرو! آنها هم از تو می‌پرسند اگر جزو ما هستی چرا لباس‌هایت رنگ و وارنگ و کولی وار نیست و تو آن موقع هم مثل الان جوابی برای این سوال نداری. فراموش نکن که هر سپاهی برای خودش لباس و علائم شناسایی خاص خود را دارد، و هر کدام از این لباس‌ها و علائم برای خود معنایی خاص دارد و پیامی‌مشخص را بیان می‌کند. پیامی‌که طناب گره خورده آویزان گردن نشان می‌دهد، پیامی ‌نیست که بقیه انتظار دارند ازشاگردان مدرسه شیوانا شنیده شود.»



تاريخ : ۱۳٩٢/۱۱/۳ | ٢:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی کاظم عابدینی | نظرات ()
  • سبزک
  • قالب وبلاگ